Ironman Maastricht 05/08/2018

Met vier clubgenoten waren ze zondag op post in Maastricht om onze clubkleuren tot het uiterste te verdedigen.
En zoals we ondertussen weten hebben ze dat bijzonder goed gedaan. Niet alleen finishen maar stuk voor stuk, ieder naar zijn mogelijkheden, sterke prestaties!!
Proficiat mannen!!! (ā€¦ wanneer nog eens vrouwen???)

Eentje van de vier, hij deed er nochtans het langst over, is al voldoende gerecupereerd om een verslag te schrijven over zijn unieke belevenis en prestatie. Jimmy C laat ons zijn Ironman-dag mee herbeleven!
Niet alleen in tekst! Hij deed er ook nog wat beeldmateriaal bij!

 

 

Ironman Maastricht !!!

 

Het lang verwachte avontuur na zoveel maanden training en omringd te worden door super mensen, zowel binnen als buiten de club, was deze zondag eindelijk daar.

Lang naar toegeleefd en Kraichgau was een goede voorbereiding op het evenement waar het voor mij dit jaar rond draaide.

Donderdag even snel naar Maastricht gegaan om me te registreren, het bekende blauwe atleten bandje en nu ook een groene erbij met de tekst “I Will become one” omdat het mijn eerste volledige Ironman is.

Vrijdag de briefing waarna Cas zijn tekenkunsten heeft zitten tonen op het Witte bord van Ironman.

Vervolgens nog even de expo op met de bende, Nico, Cas en Jimmy11 (ondertussen al 12 šŸ˜‰ ) en de sfeer erin brengen om dan, hoe kan het ook anders, de Ironman store zelf te eindigen :D.

Zaterdag Bike check in, denk dat ik deze keer bijna 5 keer men blauwe en rode zak heb open gehad om te zien of we alles mee hadden :D.

En aan de avond al alles klaar leggen voor morgen.

 

Zondag D-Day!

Om 3:30 op, wat eten, de bidons klaar maken alles in zakken steken en meenemen en op naar de wisselzone.

De wissel zone in kwam ik al snel Cas en Jimmy L tegen en iets erna was Nico ook erbij.

Alle gels en bard in de zakken en op de fiets gestoken de bidons erop bandjes oppompen en men pomp verder door geven.

Dan even in de wissel tent Cas was bezig zijn nummer tattoo op te zetten en dan opeens de vraag “Hey kerel hebde gij geen nummer ofwa?” :D.

En zo begon het nummer verhaal, hoewel het optioneel is om hem te plakken was de reactie, nu kun je eens uitzien gelijk een echte en dan plakt ge u nummer niet :p.

De sfeer was al volop begonnen :D.

 

Een uur voor de wedstrijd kregen we te horen, wat we wel hadden verwacht, dat het een no wetsuit swim werd voor iedereen.

Dus even de wetsuit wegleggen en op naar de overkant voor de start waar al een deel van de ZLTC supporters aankwamen.

Even babbelen, horen hoe alles was en hoe we ons voelden, succes wensen en dan op naar de start.

 

Ik ging bij de 1u20 en 1:30 zwemmers staan.

Het duurde wel even voor we het water in gingen maar was blij om erin te liggen het water was lekker warm.

Tijdens het zwemmen denk ik toch dat sommige zich toch overschat hebben met hun start tijd want haalde redelijk wat zwemmers in.

Af en toe eentje inhalen omdat die bijna om de 2 slagen van kant wisselde voor me en ik meer iets had van hier blijf ik niet achter hangen.

Het water was redelijk goed maar eens na de bruggen was het bijna alsof we in een golfbad lagen :p.

Dan het keerpunt, de terugkeer naar de zwem exit, hier was het de wind die aardig wat lichte golven maakte over het wateroppervlak.

Af en toe toch men hoofd iets hoger zitten draaien om te ademen, maar het voelde allemaal nog goed aan.

Het bochtje om en dan richting de trap en de wissel in.

 

De wissel in wat tijd genomen om me om te kleden en een kleine plas pauze in te lassen en dan de fiets op.

Nog geen paar meter verder waren ze er dan de supporters ze doken overal op op het fietsparcours. Zalig!

De eerste ronde ging nog lekker vlot de eerste hellingen niet te zot doen en rustig op, die bij Cadier en Keer blijft nog altijd een vervelende vind ik persoonlijk.

Hierna gaan we Belgiƫ in waar de grootste kraker staat de Hallembay, iets ervoor nog aangemoedigd door men neef en dan klaarmaken voor de klim.

Maar wat een sfeer daar, was heerlijk, de boksen stonden beneden aan een party tent te knallen, volk links en rechts op de Hallembay en maar trappen (nadien gezien dat ik een nieuwe PR heb neergezet)

Toen iets verder stonden ze weer, onze geweldige ZLTC supporters!

De 2 bruggen die ze hadden gebouwd was voor mij iets volledig nieuw maar vele zeiden niks van aan trekken ze vallen goed mee.

Nu ja de eerste in Riemst denk dat als je daar aan hoge snelheid afkwam je gewoon over de brug vloog :p.

Je werd gewoon eropĀ gekatapulteerd, vond het wel een leuke brug, afdalen en omhoog vliegen :).

Na Riemst kruispunt, waar weer wat supporters stonden, was het wat recupe inbouwen enkel de mini Hallembay in Waltwilder bij het voetbalveld was nog een pittige en daarna de 2de brug.

Vroenhoven brug op onder luid geschreeuw en dan richting Maastricht en de 2de ronde aanvangen.

 

De 2de ronde begon redelijk goed maar bij de klimmetjes werd het wat moeilijker, ook af en toe laat je je uitbollen en je kont even oplichten :D.

Bij de Hallembay moest ik nog even aan Peter F. denken, gij gaat die 2 keer op fietsen, dus trappen maar begon lastig te worden, voor me stapte iemand van de fiets af en dacht nee dat doe ik niet.

Toen begon er iemand de 2 rijbanen te gebruiken om te zig zaggen en dacht dat eens proberen maar dan wel op 1 strook, en zo langzaam naar boven en toen terug bijsteken en afvlammen.

Nog Marc, Peter F. en Valerie gezien in Waltwilder en paar keer naast het kanaal.

Bij de laatste kilometers van het fietsen dacht ik even van en met deze benen moet ik nog een marathon doen?! Maar daar denk je niet lang aan.

De fiets af wisselzone in, tent in, klein rust momentje nemen zei Tim tot ik boven op een brug Yannick met de Micro hoorde roepen “Jimmy kom uit die tent :p”, jaja ze stonden er weer onze ZLTC support crew.

Dus de wissel gedaan de tent uit en wuivend naar hun allemaal, Zalige club dat we toch hebben.

 

Het lopen zelf de benen voelden nog goed maar wist dat ik de marathon nooit volledig lopend zal kunnen doen.

Eerste rondje nog even een pis pauze gedaan en dan door.

De marathon werd een mix van lopen en wandelen, veel supporters gehoord. Men neef die af en toe meeliep en me aanmoedigde.

Dan Davy M die opeens ook opdook, geweldig toch.

Zelfs Nico kwam even langs en zei denk aan wat Loix zei niet stoppen blijven doorgaan, geen bang Nico dat ging zeker gebeuren stoppen kennen we namelijk niet :D.

Het eerste rondje was niet super bij het 2de rondje begonnen met cola te nemen en toen voelde ik me al wat beter.

Af en toe kwam Tim me tegemoet gelopen en altijd vragen hoe het is en of alles nog goed zat en me wat afgeleid van het lopen en dan voor je het weet ben je alweer een paar km verder :p.

Bij het laatste rondje deed hij het ook en heb toen bijna non-stop tot de finish gelopen.

Het gesupporter de laatste ronde was heerlijk en zalig. Dan richting de brug op naar het vrijthof.

Het 4de en laatste bandje nemen en dan de markt op genieten van al het volk maar vooral van de mat naar de finish en de woorden YOU ARE AN IRONMAN!!!!

 

Een super dikke merci aan al de supporters en aan de andere ZLTC`ers die meededen.

Jimmy L. en Cas jullie waren precies nogal haasje over aan het doen onder elkaar, maar zalig die finish foto`s te zien.

Nico amai kerel petje af voor wat je hebt gedaan die dag komende van zover en dit finishen in die omstandigheden met zo een tijd echte klasse!!!

 

En tot slot, hoe kan het ook anders, Tim nogmaals een super dikke merci voor me te helpen me de trainingen en er te staan de dag zelf.

Loix en Cas ook een merci om nog te blijven hangen tot men finish en het kijken naar de laatste finishers.

 

Het was een Top dag, heb ervan genoten en zal er nog lang van nagenieten.

 

Jimmy C.

 

 

Terug naar overzicht
X
X