Chris ging naar Punta Umbria voor het EK Standard Duathlon 2020

De eerste en voor mij misschien wel belangrijkste wedstrijd van het jaar viel uitzonderlijk vroeg dit seizoen. Duatlons op de weg waren er nog niet en veel wedstrijdritme had ik ook nog niet kunnen opdoen.

Niettemin, de standaard afstand is wat me het beste ligt en dus grijp ik graag mijn kans. Een AG omhoog zou sowieso wat lastiger worden, gezien de vaak iets breder kwantitatieve bezetting.

De lange rit naar Punta Umbria in Spanje konden we compenseren door een korte vakantie met het gezin in Portugal voordien. Aanvankelijk was het plan voor die vakantie iets anders maar veranderde werkomstandigheden noopten een aanpassing en maakten het onmogelijk na de wedstrijd wat vakantie te nemen.
Alleszins, ik ontdekte zo toch ook de Algarve en de Spaanse kant ervan en het is zeker een regio waar we nog eens zullen terugkeren.

De voorbije dagen hier hadden we steeds zon en zo’n 18 à 22C. Het koelde ‘s nachts redelijk af en het vroege startuur van onze wave op zondag (9:23) mocht in dat opzicht wat later voor me. Om 9u was het nog 9C, om 10u was dat al heel wat warmer en dus had ik wat minder koud gehad op het begin van run 1 en op de fiets dan nu het geval was.

Voorts ga ik mijn therapeutisch-analytisch verslag van het verleden wat minimaliseren. 3 vaststellingen na iets meer tijd voor analyse en reflectie dan onmiddellijk na de wedstrijd en in de ZLTC-groep:
1) Qua fietsen kwam de wedstrijd iets te vroeg op het jaar. Meer zon- of buiten-km’s waren nuttig geweest. Mijn tijd was niet slecht, maar in vergelijking met andere prestaties en de tegenstand had ik in mijn beste dag toch 1 tot 2 minuten sneller kunnen rijden.
2) De laatste run was zeker niet mijn beste. Een optimale run zoals vorig jaar op dit EK had me 1’30 sneller naar de finish gebracht. Het besef dat mijn mentale weerbaarheid groter is als ik goed in de wedstrijd lig, blijft in dat opzicht een werkpunt waar ik me al bewust van was.
3) Zelfs die 3’30 zouden me niet heel veel extra opleveren. Mijn ranking zou veel minder afwijkend worden van de andere kampioenschapsresultaten, maar veel verder dan plaats 6 à 7 zou ik niet komen. De tegenstand liep die 1e 10km gewoon te snel en een tijd tussen de 30 en 33 min heb ik niet in mijn mars.

De cijfertjes voor de geïnteresseerden:
AG 15e (op 27), overall (slechts) 62e (op ongeveer 300).
1u53’45
Run 10k 34’04 (17.6/u – 3:24/km) (+4’ op 1e AG35-39)
Bike 37k 58’39 (37.9/u) (+2’40/+3’40 op betere fietstijden)
Run 5.2k 19’20 (16.1/u – 3:43/km) (+2’)

Veel tijd voor verbetering van de vorm is er niet want half april volgt al het EK middellange (10-60-10) in Alsdorf (DUI). Dus hopelijk doet de seizoensprogressie zijn ding.

De fijne korte vakantie had ik wel graag beëindigd met een beter resultaat, maar het zij zo. Op naar Alsdorf.

© Chris Bessemans

 

 

 

 

Terug naar overzicht
X
X