Chris trok naar Herentals voor het BK Sprintduatlon.

Een week nadat ZLTC vertegenwoordigd werd in Knokke, trok Chris naar Herentals voor het BK Sprintduatlon.

Het weer was geweldig – en dat kan wel anders zijn soms in deze tijd van het jaar, herinner u Knokke onlangs van heel wat clubgenoten – maar de vorm iets minder.

Hoesten en snotteren van de kindjes, niet erg veel, maar zelf ook niet optimaal, slechte nachten en een feest in de zaak hier daags voordien. Allemaal excuses, al denk ik dat de belangrijkste reden is dat, zoals reeds gezegd en geschreven, mijn pieken voorbij waren en de doelstellingen afwezig in de late 2e helft van het seizoen. Met het wegvallen van het BK 1/4 was dat helemaal zo en het BK sprint is dan een fijne opsteker, maar net iets minder mijn ding natuurlijk.

Net zoals het BK lange afstand in maart, viel ook dit BK erg tegen voor me. Het enige verschil was dat ik toen weggeblazen werd, ook letterlijk, op de fiets en nu mijn loopnummers voor mijn doen ondermaats waren. De eerste 5 km deed ik heel wat trager dan gewoonlijk (18’30) waardoor ik zelfs t.o.v. mijn beste duatlon 5km’s al op mezelf 1min30 verloor. Weliswaar was de ondergrond grotendeels wat zanderig en dus wat trager, maar normaliter had ik toch binnen moeten zijn na 17 à 17’30. Op de fiets ging het verwonderlijk goed, maar ik zat wel moederziel alleen en reed dik boven de 40/u maar kwam geen meter dichter. Achteraf zou blijken dat enkele mannen van dat peloton voor me de 5e (en daarrond) fietstijd zouden rijden. Ik bleef na enkele km’s dus noodgedwongen alleen hangen en begon wat achterom te kijken. Gelukkig kwamen er 2 man opduiken die redelijk goed reden en kon ik mee en haalden we enkele gelosten in. We reden dan wel met 6 en later met 8 à 9 denk ik, maar er reden maar 3 man echt. Dus dat viel tegen, want ik deed veel meer dan mijn deel – wat natuurlijk de miserie is als ik ondermaats loop in run 1. Alleszins, we haalden 41,67/u gemiddeld en de laatste run moest ik natuurlijk als een van de laatsten van dat pelotonnetje aanvangen, maar ik liep iedereen op 1 na voorbij (maar die ene zat ook in run 1 voor me). Met een hoge 9 min presteerde ik ook daar iets minder goed dan anders, maar gezien de slechte eerste run, het zand en het vele fietswerk, kon ik dat nog plaatsen. 23e werd ik (met goede looptijden had me dat de vooropgestelde 10e à 15e plek zeker opgeleverd). Ach ja, volgend jaar beter; niet alle wedstrijden lopen zoals je wil (en een wat mindere vorm is dan het minst erge van alles natuurlijk). De halve van Damme liet ik aan me voorbijgaan dit jaar (beetje vermoeid en hopelijk binnenkort voorbij de zadelpijnen mede dankzij Tim, wat de voornaamste reden was). We kijken uit naar wat wedstrijdjes om mee te pikken nog in het najaar, maar al wat echt van tel was, zit er bij deze ook op dit seizoen.

 

Terug naar overzicht
X
X