Sprintduatlon Rijkevorsel, 25 mei 2019

Chris rijgt de wedstrijden in snel tempo aan elkaar. Afgelopen zaterdag stond hij aan de start van de sprintduatlon in Rijkevorsel. Hij stuurde ons volgend verslag:

“Met de kalender vorig jaar miste ik hem, maar dit jaar was ik er terug bij. Wederom een eindje rijden, maar er waren goede redenen om mee te doen: ik had wedstrijdritme nodig, ideale koppeltraining, het vertrouwen op de fiets was minder na de mindere fietsonderdelen de voorbije wedstrijden, het was een wedstrijdje waar niets er toe deed en het was een erg drukke week met de zaak thuis dus werd er iets minder gefietst dan gepland. En gelukkig bleef het droog.

Ik finishte na 55’10”, iets meer dan 3 minuten na de winnaar. Zoals in het verleden (en zeker overal op sprintduatlons) werd er héls gestart. Als ik had willen volgen die eerste km, had ik 2’40 à 50″ moeten lopen en zou ik me opgeblazen hebben. Wijselijk hield ik wat in en klokte af op 3’15” na 1 km en kon dan mondjesmaat te enthousiast gestarte atleten inhalen met zelfs een eigen tempo dat iets gezakt was. De eerste run was 4,2 km en deed ik op iets meer dan 14 minuten (17,6/u of 3’24″/km). Mijn eerste wissel verliep iets minder vlot, maar goed, op de fiets bleek het wat versnipperd vlak na de wissels dus reed ik stevig door (41-42/u) en kon zo enkele mannen inhalen en vormden we een groepje van 4-5. In de achtergrond kwamen er 2 heel snelle mannen (duo’s) en ik pikte graag aan (44/u gemiddeld toen). We bleven wat inhalen, atleten alleen of met twee, en vormden dus een groter groepje van een 10-tal denk ik en het tempo zakte een klein beetje dus bleef ik ook wat kopwerk doen. Er stonden 3 rondjes op het programma om aan een dikke 22km te komen; per rondje 13 haakse bochten dus dat zou beloven qua optrekken, maar wel biljartvlak (en grote bochten wel). Ik deed er 32 minuten over (of 41,5/u), mede dankzij het 2e peloton dat ons halfweg ronde 2 inhaalde zodat we in een erg groot peloton terechtkwamen. Rechtdoor ging het voor mij iets te traag soms waardoor ik regelmatig kon opschuiven en me nestelen in positie 3-4-5 waardoor de bochten iets minder pijn deden, al waren er enkele bochten toen ik wat meer achteraan zat waar 50/u halen (en 880W trappen) noodzakelijk was om bij te blijven.

De laatste run in en het goede nieuws is dat ik na mijn iets tragere wissel en het naar achteren opschuiven in het peloton in die laatste rechte lijn – alsof er een massasprint in voorbereiding was – er wel in sloeg om iedereen van dit grote peloton achter me te houden. Het mindere nieuws was natuurlijk dat de eerste 3 weg waren en er een klein peloton nog tussen zat (die een minuut voor me finishten). Ik werd zodoende 14e (dikke 100 solo atleten ongeveer (seniors + veteranen) dacht ik; 43 duo’s; 20 vrouwen) en deed de laatste 2,1km op 7’15” (dat is dus 17,4/u en ongeveer even snel als de eerste run).

Training geslaagd: wel op niveau gefietst vandaag, goede training, content met een wedstrijdresultaat/-verloop op een parcours dat me zeker niet op het lijf geschreven is. Wel ver rijden voor een uurtje wedstrijd, maar dat is een euvel eigen aan duatlons gezien mijn woonplaats. Half juni volgt de 1/4 van Kortrijk.”

 

 

Terug naar overzicht
X
X