“The Cave Triathlon” continues …

Ook Kristof Rouffa bezorgde de redactie zijn impressie van de veelbesproken wedstrijd in Kanne …

Om de échte zomermaanden goed te beginnen had ik een mooi tweeluik gepland: op 30 juni de 111 in Kanne en op 7 juli de 1-60-10 in Stein. Na een deugddoende vakantie onder de Toscaanse zon had ik er zeker wel zin in, maar ik was benieuwd hoe de benen zouden voelen na bijna twee weken zonder echte trainingen. In combinatie met de warmte en het best wel zware parcours (4x Slingerberg tijdens het fietsen en 3x de trappen aan de brug bij het lopen) had ik me voorgenomen om rustig aan te starten en vervolgens te kijken hoe het ging. Dat het zwaar zou worden, stond reeds vast. En dat hadden we ook al gezien tijdens de sprint die om 10u was vertrokken.

Het water in het Albertkanaal was zalig: 25 graden, een welgekomen verfrissing. Het was voor mij de eerste keer zonder wetsuit, maar toch verliep het zwemmen ondanks mijn beperkte zwemcapaciteiten vlot: comfortabel gezwommen en mooi onder de 20 minuten uit het water. Na de wissel werd het meteen menens: vanuit de wisselzone een eerste keer de Slingerberg. Het verschil tussen het heerlijke water en de warmte op de Slingerberg was groot, maar desondanks met een goed gevoel omhoog. Boven viel meteen op hoeveel deelnemers het lastig hebben op de uitloper richting Zussen, gelukkig is parcourskennis hier voor ons geen probleem. Davy kwam dan ook al snel aan een strak tempo voorbij. Niet veel later een kleine flashback naar de Bilzen 111: net voor de brug in Vroenhoven stond Gertjan aan de kant met een lekke band. Gelukkig lukte het hem deze keer wel om te herstellen en kon hij verder rijden. Net na de derde beklimming van de Slingerberg werd ik ook door Gertjan ingehaald, mooi om te zien dat hij weer een strak tempo op de fiets had gevonden na de lekke band! Bij de start van de vierde ronde had ik me voorgenomen om vanaf de zone langs het kanaal een beetje gas terug te nemen en nog een keer goed te eten met het oog op het lopen. Het feit dat ik me toen al wat zorgen begon te maken over het lopen, bleek de voorbode voor een ietwat tegenvallend loopnummer. Het fietsen uiteindelijk afgerond met een gemiddelde van 32km/uur. Daar was ik best tevreden mee.

Het lopen dan: meteen na de wisselzone een eerste keer richting de grot. Daar was het 11 graden. Heerlijk bij dit warme weer zou je denken, maar bij het naar buiten komen leek het alsof er een föhn op je stond gericht. Vervolgens moesten we vanuit de grot de trappen van de brug een eerste keer omhoog. Op dat moment voelde ik al dat ik het looptempo van de Bilzen 111 niet zou kunnen halen. Waar ik daar vrij comfortabel rond de 4:20 per kilometer kon lopen, moest ik nu alle moeite van de wereld doen om aan een tempo van 5:00 per kilometer te geraken en de benen voelden ook niet goed. Intussen zag ik ook dat mijn hartslag erg hoog was. De combinatie van de warmte, de hoge hartslag en het mindere gevoel in de benen deden me besluiten om niet verder te pushen. Uiteindelijk de kilometers afgemaald aan 5:15 per kilometer met telkens boven aan de trappen een moeilijk moment. Die horen er ook bij!

Uiteindelijk wel een tevreden gevoel na een mooie wedstrijd en de finish bereikt na 4 uur en 6 minuten. Aanstaande zondag staat de volgende wedstrijd op het programma in Stein. Een heel mooi parcours waar ik nu al naar uit kijk. En aangezien het parcours nagenoeg exact hetzelfde is als vorig jaar kan ik dan eens testen welke vooruitgang er gedurende het afgelopen jaar is gemaakt. Jullie lezen het volgende week!

 

Terug naar overzicht
X
X