ZLTC verdedigt zijn kleuren tijdens ‘The Cave Triathlon’.

Afgelopen zondag stond ‘The Cave Triathlon’ op het programma. 10 ZLtc’ers waren op de startlijst terug te vinden. Wouter nam nieuwe leden Joris en Jeroen mee op sleeptouw voor de sprint. Kristof Quix had in laatste instantie forfait moeten geven. Op de startlijst van de 111 vonden we Kristof Rouffa, Gertjan, Davy Metten, Cas en Steven terug.

Het is de veteraan onder de veteranen die ons onderstaand verslag doorstuurde …

Het is zomer! Eindelijk!

Triatlon is een zomersport en dat beginnen we duidelijk te merken. Enig nadeel, het water wordt
warmer. Vanuit de organisatie kregen we de mededeling dat wetsuit verboden was. Na de ruime
ervaringen van vorig seizoen lig ik hier al lang niet meer wakker van. Iedereen gelijk voor de wet,
slechtere zwemmers, zoals ondergetekende, natuurlijk iets minder gelijk.

De dag zelf dan: Deze kondigde zich weer schitterend aan met een aanzienlijke delegatie ZLTC’ers
aan de start. Het begon al vroeg om 10 uur met de sprint. Hierbij Wouter en de 2 nieuwelingen, Joris Vanderbeuken en Jeroen Devish.(bij deze laatste was de ZLTC verf zelfs nog niet helemaal droog) Kristof Quix moest helaas forfait geven.

Startschot 10 uur en het was al behoorlijk warm. Onze 3 atleten hebben er een mooie wedstrijd van
gemaakt en het was een waar genoegen om voor deze mannen te mogen supporteren.

Om 13 uur was er dan de start van de 111. Bij de gamains: Gert Jan, Kristof R, Michaël en Davy. Wij,
de veteranen, Cas en ikzelf mochten om 13u20 te water.

Het weer was ondertussen bewolkt en er waaide een aangenaam windje. Zoals 2 weken geleden bij
de start van het zwemmen terug een aangenaam gevoel, het ging vooruit(alez, die indruk had ik
toch). Hier was gekozen voor een keerpunt wat de afstand toch een stuk korter doet lijken dan een
recht stuk van 1000m. Naar het einde toe begon ik zelfs collega’s in te halen en met 26 min mag ik
hier ook weer zeer tevreden zijn. Blijkt zelfs dat ik niet meer met de laatsten uit het water kom, ik
heb me spijtig genoeg niet omgedraaid om dit zelf vast te stellen maar in de wisselzone stonden er
nog verschillende fietsen wat mijn goed gevoel alleen maar bevestigde.

100km fietsen dus met 4 keer een passage van de Slingerberg, op zich nog te doen maar vooral de
uitloper in open veld tot Zussen viel hier eigenlijk het zwaarste tegen. Het aangenaam briesje bleek in
open veld een stevige wind te zijn die voor het grootste stuk op kop stond. Ook leek het volledige
parcours bergop, de korte stukken steil bergaf naar het kanaal konden niet optimaal benut worden
aangezien er telkens onderaan een bocht van 180° was en de remmen dus dicht moesten.
Na 1 ronde was de zon er weer en het werd weer tropisch warm. Eten had ik dit keer genoeg bij en
drankbevoorrading was in orde zodat dit geen probleem opleverde. Enig nadeel, wanneer je al 20
minuten later vertrekt dan de sterke mannen, wanneer je al een mindere zwemmer bent, dan wordt
de laatste ronde wel een hele eenzame tocht met een laatste calvarietocht over de Slingerberg waar
de vorige 3 passage nog ietwat aangenaam waren door de vele aanmoedigingen, natuurlijk waren
ook Jojo en Mia van de partij, leek deze laatste doortocht meer op de dans van de stervende zwaan.
100km(92km effectief) afgewerkt en toen kwam het lopen, nu het zwemmen beter gaat mijn minst
favoriete onderdeel en in Kanne wordt dit nog eens heel erg speciaal. Na de wissel direct richting
grot, buitentemperatuur 28 graden, binnentemperatuur 12 graden, de aangekondigde aangenaam
frisse doortocht leek me eerder een aanslag op het lichaam met vooral het buitenkomen in volle zon
een slag waarbij je toch even naar adem moest happen. Na de grot direct op naar de trappen, hoe
krijgen ze het verzonnen! 1 keer de trappen op oke, 2 keer ca va nog maar 4 keer was er echt wel
veel te veel aan. Kortom het lopen was om zo snel mogelijk te vergeten, waarschijnlijk had het te
maken met de 100 zware kilometers op de fiets, het hoofd wou absoluut vooruit maar de benen
weigerden alle dienst.

Samengevat een zeer mooie zondag met een mooie aangename wedstrijd in een prachtige omgeving
maar wat me het meest zal bijblijven is de fantistische club met een geweldige sfeer onder mekaar
waar ik mag deel van uitmaken.

Bedankt ZLTC! Op naar Aarschot op 14 juli

 

Terug naar overzicht
X
X